Dit is voor (HR) leiders die begrijpen dat er een enorme denkfout kleeft aan het begrip vitaliteit. Namelijk de aanname dat gezonde mensen vanzelf vooruitgaan en meebewegen. Not!!!!
Het probleem is de onderliggende aanname dat gezonde mensen goede werknemers zijn.
Dat is een drogredenatie.
Een redenering die ooit is verzonnen, maar in ieder geval niet door iemand die echt heeft doorgedacht. Waarschijnlijk door iemand die fitnessprogramma’s of appeltjes wilde verkopen. Je ziet het vaker: een commercieel belang wordt verpakt in een soort algemene waarheid die op geen enkele echte logica berust.
👉 Gezondheid wordt dan gepresenteerd als de sleutel tot prestatie, innovatie en wendbaarheid.
Maar die koppeling klopt simpelweg niet. Natuurlijk is gezondheid onmiskenbaar essentieel. Niemand wil zieke of uitgeputte mensen.
Toch betekent een gezonde medewerker absoluut niet dat diezelfde persoon ook vooruit wil, wil innoveren of meebeweegt in de richting die de organisatie nodig heeft.
Zelfs mentale fitheid is geen garantie.Vitaliteit is dus niet gelijk aan gezondheid. En ook niet aan mentale fitheid.
Vitaliteit is in essentie gelijk aan ‘agile’.
En nee, agile heeft niets met computers te maken, en ook niet met een werkwijze of een set post-its. Dat is allemaal bedacht en verwaterd.
👉 Agile komt van het Latijnse agilis: kunnen bewegen.
Vitaliteit is het vermogen van een organisatie – en dus van de mensen daarin – om te bewegen.
Om vooruit te komen.
Maar vooral: om mee te bewegen met verandering.
En precies dát is het grootste probleem van elke organisatie die vitaliteit tot de basis van alles maakt.
Want zolang we vitaliteit blijven verwarren met gezondheid, blijven we de verkeerde dingen meten, belonen en organiseren.
Misschien is het tijd om de appeltjes even te laten liggen.
En te kijken of we écht kunnen bewegen.